"ظـهور"

از تخت خویش روی نتابیم جمعه ها

بگذارمان به گوشه ای و دستمان نزن

مانند خاک خورده کتابیم جمعه ها

شش روز هفته اب روانیم جو به جو

اینک مجویمان که سرابیم جمعه ها

افتاده ایم کنجی تعطیل وبیخیال

بیزار از سوال و جوابیم جمعه ها

شش روز هفته مثل فلان کار کرده ایم

بنشین!نرو!کجا بشتابیم جمعه ها

شش روز هفته در پی اینها دویده ایم

بشمارشان که اهل حسابیم جمعه ها

وقت غروب... آه!چه دلتنگ میشویم؟

از فکر شنبه ها به عذابیم جمعه ها

ای یار غار باز بیار آن تغار را!

تا بعد خواب کشک بسابیم جمعه ها

گفتند صبح جمعه بیاید امام عصر

تا لنگ ظهر ما همه خوابیم جمعه ها

                                                                                محمد مجتبی احمدی